تعریف دسته دوچرخه کوهستان

فرمان دوچرخه کوهستان یک جزء اصلی نصب شده روی لوله فرمان چنگال جلوی دوچرخه کوهستان است که برای کنترل جهت، پشتیبانی از بدنه و انتقال قدرت پدال زدن استفاده می شود. این امکان کنترل فرمان را از طریق گرفتن دست فراهم می کند و در عین حال بر راحتی سواری، ثبات هندلینگ و ایمنی تأثیر می گذارد.

میله-مسطح: مقطع- اساساً صاف است، با زوایای خیز و رفت و برگشت کوچک. معمولاً در دوچرخه‌های کوهستانی XC ({3}}کراس کانتری)، مناسب برای سواری سبک وزن و مسابقه، با مرکز ثقل رو به جلو که برای صعود مفید است.

میله رایزر: دارای خمش (بالا رفتن) قابل توجه به سمت بالا در نزدیکی ساقه است، گاهی اوقات با جارو کردن، وضعیت سواری آرام تر و پایداری بهتر در سراشیبی را فراهم می کند. اغلب در مدل‌های-تعلیق کامل، سرازیری و سایر مدل‌های سفر طولانی- استفاده می‌شود.

دسته چنگک: در برخی منابع ذکر شده است، به جلو یا پایین خم می شود، اما به ندرت در دوچرخه های کوهستانی اصلی استفاده می شود و بیشتر در دوچرخه های جاده ای یا هیبریدی دیده می شود.

میله پروانه: موقعیت‌های چندگانه دست را فراهم می‌کند، مناسب برای سواری در مسافت‌های طولانی، اما با هندلینگ ضعیف‌تر، بنابراین معمولاً در دوچرخه‌های کوهستان دیده نمی‌شود.

میله‌های کمکی (انتهای میله/میله‌های شاخ گاوی): می‌توان آن‌ها را به انتهای میله‌های صاف وصل کرد تا موقعیت دست‌ها را افزایش دهد که برای قدرت بالا رفتن یا استراحت در مسافت طولانی مفید است، اما باید خطرات ایمنی را در نظر گرفت.

مشخصات فرمان معمولاً بر روی عرض (مثلاً 680 میلی‌متر، 720 میلی‌متر)، قطر (25.4 میلی‌متر یا 31.8 میلی‌متر، که دومی جریان اصلی عملکرد بالا است)، خیز (مثلاً 5 میلی‌متر تا 15 میلی‌متر)، و زاویه رفت و برگشت تمرکز می‌کند. این پارامترها باید با توجه به سبک سواری، اندازه قاب و ابعاد بدن فردی مطابقت داشته باشند.